W pierwszym przypadku z 17 zawodów wygrał 10, łącznie szesnastokrotnie stając na podium. Rok później z 19 startów wygrał aż 12, a raz zajął drugie miejsce. Mistrzostwa świata w Oberstdorfie w 2005 roku były pierwszymi od 10 lat, na których nie zdobył medalu. W zawodach drużynowych po skokach Finowie znaleźli się na czwartej pozycji, za Norwegią, Austrią i USA. W biegu wyprzedzili Amerykanów, jednak jeszcze szybsi okazali się reprezentanci Niemiec, którzy zepchnęli Finów z podium. W startach indywidualnych Hannu musiał w biegu nadrabiać duże straty ze skoczni. W Gundersenie awansował z 30. pozycji na dziewiąte miejsce, a w sprincie z 26. pozycji na miejsce ósme. Rok później, na igrzyskach olimpijskich w Turynie wspólnie z Anttim Kuismą, Anssim Koivurantą i Jaakko Tallusem wywalczył brązowy medal. Po skokach drużyna fińska przegrywała z Niemcami, Austrią i Rosją, jednak dobra postawa w biegu umożliwiła Finom wyprzedzenie Rosjan i zdobycie medalu. Ostatecznie stracili tylko 11.5 sekundy do drugich na mecie Niemców. Podobnie jak w Oberstdorfie indywidualnie medalu na igrzyskach nie zdobył. W Gundersenie był dziewiąty, a w sprincie zajął 12. pozycję.