Moreno udzielił tzw. krytycznego poparcia peronizmowi, a jego grupa, która przybrała nazwę Palabra Obrera, przeformowała się następnie w Socjalistyczną Partię Robotników Argentyny (PST), która zdołała zyskać istotne poparcie masowe. W 1963 r. Moreno zdecydował się na powrót do zjednoczonej Międzynarodówki. W tym samym czasie zerwał współpracę ze Juanem Posadasem, stając się jednym z największych autorytetów dla trockistów latynoamerykańskich i liderem Zjednoczonego Sekretariatu na tym kontynencie. W swojej pracy zdecydowanie przeciwstawiał się nowym kierunkom pojawiającym się w Międzynarodówce, stawiającym nacisk na działalność partyzancką oraz aktywność w ruchach ekologicznych.
Moreno, nie mogąc na tle tych ostatnich kwestii dogadać się z resztą kierownictwa Międzynarodówki, stworzył razem z amerykańską SWP Fakcję Leninistów-Trockistów, która uległa kolejnemu rozpadowi;