W latach 1664–1695 w domu tym mieszkała markiza de Sévigné, następnie rodzina Dupré de Saint-Maur, która uciekła z Francji w czasie rewolucji. Opustoszały budynek przejęła Szkoła Dróg i Mostów, która rezydowała tam do wykupu pałacu przez miasto w 1866. Po stłumieniu Komuny Paryskiej Carnavalet przeszedł kolejny remont w celu adaptacji na cele muzealne. W 1914 rozrastająca się kolekcja skłoniła władze miasta do rozbudowy budynku i połączenia z jego pierwotną bryłą kilku sąsiadujących domów z XVII i XVIII w.
W obiekcie mieszczą się wystawy tematyczne związane z historią Paryża od jego początków do chwili obecnej. Szczególnie interesująca jest największa w kraju kolekcja przedmiotów związanych z rewolucją francuską.
L'hôtel Le Pelletier de Saint-Fargeau
left|thumb|250 px|Wejście do Carnavalet (2005)
Autorem projektu tego budynku był Pierre Bullet, który zakończył pracę w latach 90. XVI w. Obiekt był surowy stylowo z zewnątrz, lecz niezmiernie nowatorski pod względem architektonicznego układu wnętrz i monumentalnej klatki schodowej. W czasie rewolucji nazwany imieniem zamordowanego jakobina, które nosi po dziś dzień. Należy do muzeum od 1960 i mieści dział rekonstrukcji wnętrz z różnych epok, od XVI w. do drugiej połowy wieku XX.
Bibliografia Jean-Marc – Léri Musée Carnavalet : Histoire de Paris Broché – 2000 –
Przypisy
Kategoria:Muzea w Paryżu Kategoria:III dzielnica Paryża Kategoria:Le Marais Paryż