Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Instytucie Kryminologicznym UWr. Na Uniwersytecie Wrocławskim przeszedł kolejne szczeble kariery naukowej, dochodząc do stanowiska profesora zwyczajnego. Pełnił różne funkcje w strukturze uczelni: zastępcy dyrektora (1984–1991), a następnie dyrektora (1991–1993) Instytutu Prawa Karnego i Kryminologii, prodziekana (1990–1993) i dziekana (2002–2008) Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii. Dwukrotnie zajmował stanowisko prorektora ds. ogólnych UWr (1993–1995, 1999–2002). Od 1989 kierował Katedrą Prawa o Wykroczeniach i Karnego Skarbowego. 6 maja 2008 został wybrany na rektora Uniwersytetu Wrocławskiego. 14 marca 2012 uzyskał reelekcję na kolejną czteroletnią kadencję. Powoływany na przewodniczącego Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia, Opola, Częstochowy i Zielonej Góry, a także na przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich.