; VONS) z radością przyjęli powstanie w Polsce Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

W 1988 roku zaczęły powstawać nowe grupy opozycyjne (Czechosłowacki Komitet Helsiński, „Czeskie dzieci”, Inicjatywa Demokratyczna, Klub na rzecz Socjalistycznej Przebudowy „Odnowa”, Niezależne Stowarzyszenie pokojowe – Inicjatywa na rzecz Demilitaryzacji Społeczeństwa, Pokojowy Klub im. Johna Lennona, Ruch na rzecz Wolności Obywatelskiej). Skupiały one różne środowiska, zaś wspólna cechą ugrupowań była chęć przełamania marazmu i ożywienia społeczeństwa. Większość inicjatyw działała w czeskiej części państwa. Na Słowacji aktywny był Kościół katolicki, którego działaczom udało się wezwać mieszkańców Bratysławy do udziału w milczącej manifestacji na rzecz wolności religijnej (pierwszej od wielu lat). 25 marca 1988 roku 5 tysięcy osób zebrało się w centrum Bratysławy, modląc się i trzymając w rękach zapalone świece. Kolejne manifestacje odbyły się w Pradze – 21 sierpnia (w 20. rocznicę inwazji wojsk Układu Warszawskiego) i 28 października (w dniu przedwojennego święta narodowego w Czechosłowacji). Manifestacje te brutalnie rozproszono, a setki uczestników zatrzymano.