thumb|Fabryka Izraela Poznańskiego, ok. 1895 thumb|Pałac Izraela Poznańskiego(grudzień 2005) mały|Mauzoleum Izraela Poznańskiego na cmentarzu żydowskim w Łodzi Izrael Kalmanowicz Poznański, jid. ישראל פאזנאנסקי (ur. 25 sierpnia 1833 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 29 kwietnia 1900 w Łodzi) – żydowski fabrykant i przedsiębiorca, zaliczany razem z Ludwikiem Geyerem i Karolem Scheiblerem do trzech łódzkich „Królów Bawełny”.
Życiorys Lata młodości Był wnukiem kramarza Izaaka z miasta Kowala na Kujawach i najmłodszym synem kupca Kalmana (któremu nadano nazwisko Poznański) oraz Małki z Lubińskich. W 1825 roku 40-letni Kalman Poznański z żoną, dziećmi, parobkiem i służącą osiedlili się w Aleksandrowie Łódzkim. W rok po urodzeniu się Izraela (1834) rodzina Poznańskich, jako dość zamożna, przeniosła się z Aleksandrowa Łódzkiego do Łodzi, gdzie ojciec nabył prawo handlu towarami łokciowymi, czyli tkaninami bawełnianymi i tkaninami lnianymi, oraz zbudował pierwszą piętrową kamienicę na Starym Mieście – prowadził tam także kram z tkaninami i artykułami korzennymi.