W 1928 uczestniczył w białostockiej symultanie mistrza świata Aleksandra Alechina, uzyskując z renomowanym przeciwnikiem remis (jednocześnie sześciu miejscowych graczy zdołało Alechina pokonać). Tytuł mistrza Białegostoku zdobył jeszcze w 1938, natomiast w 1934 był na dzielonym II-IV miejscu, a w 1933 na miejscu IV. W 1933 podzielił I-II miejsce w mistrzostwach Białostockiego Klubu Szachistów. Uczestniczył też w drużynowej rywalizacji o mistrzostwo ziem północno-wschodnich Polski, w której zanotował kilka cennych rezultatów (m.in. wygrał w 1938 z mistrzem Wilna Beniaminem Borkumem).
Zaliczany był do najsilniejszych zawodników Polski północno-wschodniej, jednego z następców pochodzących z tych ziem mistrzów tej klasy, co Akiba Rubinstein czy Dawid Janowski.
Zabłudowski zasłużył się dla popularyzacji szachów w Białymstoku m.in. poprzez występy w symultanach. W 1937 po jednej z nich, w której wygrał siedemnaście partii, a po dwie przegrał i zremisował, uhonorowany został przez prezesa Białostockiego Klubu Szachistów Lernera pamiątkową papierośnicą z wygrawerowanym napisem "za krzewienie królewskiej gry w regionie".