Po bitwie pod Legnicą, prawdopodobnie w 1242 r., księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, lub według innej wersji księżna Jadwiga, jego matka, ufundowała w Legnickim Polu kościół i darowała go benedyktynom z czeskich Opatovic. Pozostawał on w ich posiadaniu do czasów reformacji. W 1535 r. książę legnicko-brzeski Fryderyk II przejął dobra benedyktynów i sprzedał je w ręce prywatne. Na początku XVIII w. benedyktyni odkupili posiadłości w Legnickim Polu i przystąpili do budowy nowych kościoła i klasztoru. W 1810 r. król pruski w ramach akcji sekularyzacyjnej zlikwidował zakon i podarował w 1818 r. majątek marszałkowi Blücherowi, który otrzymał tytuł książęcy – Fürst Blücher von Wahlstatt. cmentarz kościelny zespół klasztorny oo. benedyktynów, ul. św. Jadwigi (skromny wystrój architektoniczny, po sekularyzacji klasztoru w 1810 mieściła się tu pruska szkoła kadetów, jednym z jej wychowanków był Paul von Hindenburg): klasztor, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1723-31 kościół klasztorny, obecnie par. pw. św. Jadwigi, z l. 1727-31 pawilon ogrodowy (klasztorny), ob. ośrodek terapii, z ok. 1738 r. park, powstały po 1738 r. zespół korpusu kadetów, ul. Benedyktynów 2-4: koszary, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1838-41 dom komendanta, obecnie bud. administracji, z l. 1838-41 lazaret, obecnie bud. mieszkalno-leczniczy, z l.