W dobrach łańcuckich złożył m.in. cukrownię, zakład produkcji rosolisów i garbarnię. Przeprowadził szeroko zakrojone melioracje, stosował nowe kultury rolne i racjonalną gospodarkę leśną. Prowadził także w Kurowicach znaną hodowlę koni. Brał stały udział w krajowych i wiedeńskich wystawach rolniczych. Poza przewodniczeniem galicyjskiemu Towarzystwu Chowu Koni od 1852 był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, a od 1858 członkiem, od 1869 członkiem honorowym Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” we Lwowie w 1867Księga Pamiątkowa ku uczczeniu dwudziestej piątej rocznicy założenia Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” we Lwowie, Lwów 1892, s. 18.. Od 1872 do 1876 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. W zaborze rosyjskim utrzymywał szkołę rolniczą w Czernichowie i ufundował dwa stypendia dla uczniów. Dbał również o rozwój biblioteki ordynackiej w Łańcucie, a nadto w Julinie koło Łańcuta założył bibliotekę prywatną, zawierającą rzadkie wydania zielników i bogato ilustrowanych książek z XVI-XIX.