W 1934 r. przyjechał do Polski na Igrzyska Emigracji, zaś w 1935 r. zdecydował się na stały powrót do kraju, osiedlając się w Warszawie. Reprezentował trzy stołeczne kluby: Fort Bema, Syrenę i Sarmatę. Nazywano go „tygrysem szos” – z okazji pasjonującej walki w Wyścigu Dookoła Węgier w 1937 (wygrał 4. etap, ostatecznie zajmując 10. miejsce w klasyfikacji końcowej). W dwóch edycjach Wyścigu Dookoła Polski łącznie przez 15 dni jechał w koszulce lidera, a w 1937 r. liderował od pierwszego do ostatniego etapu. W 1937 i 1946 zdobył mistrzostwo Polski w jeździe drużynowej na czas, a w 1947 r. został tryumfatorem górskich mistrzostw Polski. W latach 1937–1939 wygrywał mistrzostwa Polski w kolarstwie przełajowym. Karierę zawodniczą zakończył w 1950 r.
Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 października 1946 na wniosek zastępcy Naczelnego Dowódcy WP gen. dyw. Mariana Spychalskiego został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi położone przy organizacji Robotniczego Tramwajowego Klubu Sportowego „Sarmata” w 25-tą rocznicę istnienia klubu..