(opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 17 z dnia 22 czerwca 1922 r.).
Po powrocie na teren centralnej Polski organizował (od września 1918 r.) żandarmerię w Zagłębiu DąbrowskimŻandarmeria ta była organizowana na rozkaz komendanta obwodowego POW w Zagłębiu Dąbrowskim - Czesława Kowalskiego.. Od listopada 1918 do maja 1919 roku pełnił służbę na stanowisku komendanta Placu Kielce. W maju 1919 roku został przeniesiony do 11 pułku piechoty, w szeregach którego przebywał na froncie do lipca 1920 roku. Wskutek choroby zmuszony był przejść do batalionu zapasowego 11 pp. Z dniem 18 sierpnia 1920 r. został referentem ewakuacyjnym w Wydziale I Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach, ale już w dniu 24 sierpnia 1920 r. został ponownie przydzielony (na własną prośbę) do baonu zapasowego 11 pułku piechoty w Sosnowcu. Na mocy dekretu L. 2265 wydanego w dniu 19 sierpnia 1920 r. przez Naczelnego Wodza – marszałka Józefa Piłsudskiego – został z dniem 1 kwietnia 1920 r. zatwierdzony w stopniu kapitana w piechocie (jako oficer z grupy byłych Korpusów Wschodnich). W dniu 14 listopada 1920 r. został przydzielony do baonu zapasowego 2 pułku piechoty Legionów na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu. Od 1 grudnia 1920 r. był zastępcą kierownika Centrum Wyszkolenia Piechoty.