Stylizowane postacie oraz ornament zapełniają całą powierzchnię odnalezionych fragmentów naczynia.
Stylizowane motywy zdobnicze inspirowane światem roślinnym i zwierzęcym, zarysowane delikatnymi, splątanymi liniami, wypełniają całą powierzchnię przedmiotu. W przeciwieństwie do realizmu sztuki greckiej i rzymskiej cechuje ją abstrakcja, iluzja i zagadkowość. Jest to odzwierciedlenie zaobserwowanego przez starożytnych Greków i Rzymian zamiłowania Celtów do operowania przenośnią, aluzją i niedomówieniem. Celtyckie wątki zdobnicze przetrwały do średniowiecza, odradzając się w linearnych motywach iluminowanych rękopisów powstających w irlandzkich klasztorach („styl nowoceltycki”, również w złotnictwie w okresie VII-IX w.)
Zobacz też muzyka celtycka
Bibliografia Sztuka Świata, t. 3, praca zbiorowa, Wydawnictwo Arkady, 1999. Jerzy Gąsowski, Mitologia Celtów, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1987.
Linki zewnętrzne