mały|237x237px|Grobowiec Kazimierza Kumanieckiego Kazimierz Władysław Kumaniecki (ur. 26 czerwca 1880 w Radziechowie, zm. 1 lipca 1941 w Krakowie) – polski prawnik, myśliciel polityczny, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalista w dziedzinie prawa administracyjnego, minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie Juliana Nowaka (1922), major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie urzędniczej Jana i Pauli z Grimów. Kształcił się w C.K. Gimnazjum w Złoczowie, gdzie w 1898 zdał egzamin dojrzałości. Po jego ukończeniu rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po pół roku studiowania przeniósł się na Wydział Prawa i Administracji UJ. Studia ukończył w 1902 r. Po zakończeniu studiów na UJ odbył dwuletnią służbę wojskową w 13. Pułku Piechoty. Został przydzielony do rezerwy Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 20 w Krakowie. Następnie w 1904 r. uzyskał stopień doktora prawa i rozpoczął pracę w krakowskim magistracie w referacie praw społecznych. Rok później wyjechał do Niemiec, gdzie studiował w Monachium i Lipsku, głównie naukę administracji i prawo administracyjne. Kilka lat później awansował w pracy na dyrektora miejskiego Biura Statystycznego w Krakowie. W 1911 r. habilitował się w z zakresu statystyki na UJ.