Zainicjowało to proces kształtowania się parzenicy o formie składającej się z motywu, który tworzą trzy podstawowe elementy: kółko w centrum, odchodzące od niego promieniście ogniwa, zwane też kulami oraz romboidalne zakończenie od dołu zwane krzesiwkiem. Górale gorczańscy – parzenice na motywie serca wyszywane czerwoną i niebieską nicią, dodatkowo motyw gwiazdy sześcioramiennej wyszytej wokół głównego motywu, wcześniej przypory ozdobione czerwonym obszyciem; starszy typ zbudowany był w oparciu o wzór węzła rycerskiego, czyli ornamentu z trzech krzyżujących się pętli - motyw ten był również powszechny wśród górali sądeckich. Górale spiscy – wyróżniono cztery typy parzenic (także: cyfry, borytasy) według zasięgu ich występowania; rodzaje wyszyć, m.in. koliste pętle od 2 do 5 barwnych sznurków, koliste pętle z wyhaftowaną krokiewką i „szpicem” do dołu, także: zamiast szpica haft ściegiem łańcuszkowym przerywany krokiewkami i „kropkami" oraz roślinne i geometryczne stylizacje. W latach 30.