Poprzednio stosowaną aplikację zastąpiono haftem, a dostępność różnokolorowej włóczki wełnianej wzbogaciła kolorystykę parzenic.
Rodzaje parzenic Biali górale – tradycyjny góralski krój z dwoma przyporami z przodu oraz łukowatym szwem biegnącym nad pośladkami, łączącym się ze szwami na nogawkach. Nogawice, niezszyte u dołu do końca, w okolicach Szczawy, Zasadnego i Kamienicy były zdecydowanie węższe i zwężające się ku dołowi. Hafty rozmieszczano głównie wokół przyporów, pod nimi (cyfry w typie parzenicy), wzdłuż lampasów (ślaki) i w bok od nich, jako kurnytki i liszaje z pomponem. W subregionie łąckim pod przyporami najczęściej umieszczano motyw pętlicowy zwany węzłem rycerskim, z czasem obudowany smukłą, sercowatą cyfrą. W części zachodniej regionu (Szczawa, Zalesie, Kamienica) charakterystyczne były sercówki z dwiema symetrycznymi ślimacznicami wewnątrz. Np. wokół Łącka przeważało zdobnictwo w kolorach czerwono-niebieskich, z przewagą czerwieni. Dalej na północ (Kicznia, Wola Kosnowa) wprowadzano często kolor zielony, który z czasem tu dominował. W subregionie kamienickim wyszycia miały bogatszą kolorystykę, w której czerwień uzupełniano barwą ciemnoniebieską, zieloną i żółtą.