Sprawował je aż do przybycia, z początkiem listopada, nowego dowódcy płk Romana Kaweckiego. 2 p. uł. przeszedł wówczas do Oszechlibów na Bukowinie, a w styczniu 1918 do Korczyna i Synowódzka. Tam, po przejściu frontu przez II Brygadę, pułk rozwiązano, rozpuszczając ułanów do domów. Oficerowie zaś zostali internowani przez Austriaków. Brzezińskiego przetrzymywano w Szeklenczach na Węgrzech. Jako oficer austriacki przebywał tam na wolnej stopie. Zwolniony pod koniec kwietnia powrócił do Osieczan. Przyjął urząd komisarza rolniczego. Nawiązał kontakt z POW, następnie został komendantem POW w powiecie myślenickim.
Służba w Wojsku Polskim, wojna polsko-bolszewicka Od 2 listopada 1918, na rozkaz płk. Bolesława Roji, organizował 2 pułk ułanów Wojska Polskiego, późniejszy 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. 15 listopada mianowany majorem i zastępcą dowódcy pułku. Złożył dymisję ze stanowiska, gdy dowiedział się o rezygnacji płk Romana Żaby z dowodzenia pułkiem oraz że sam tego stanowiska nie otrzyma. 12 marca 1919 r. przeszedł do rezerwy. Był faktycznym twórcą 2 p. szwol. wrócił do gospodarowania. Szybko jednak wrócił w szeregi, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Był szefem kadry 8 p. uł. im. Księcia Józefa Poniatowskiego, a od sierpnia 1920 r.