Styl orientalizujący – styl dekoracji ceramiki w starożytnej Grecji, który powstał pod wpływem sztuki Bliskiego Wschodu i zastąpił styl geometryczny.
Okres orientalizujący archaiczny (725–625 rok p.n.e.) Podstawowym elementem dekoracji tego okresu są pasy przedstawiające wizerunki zwierząt takich jak lwy, lamparty, czy kozice. Kolorami przewodnimi stylu są niebieski i zielony. Pasy nawiązują do wschodniego sposobu dekoracji. Podobnie jak w stylu geometrycznym cała powierzchnia naczynia była pokrywana dekoracjami.
Ceramika attycka thumb|Protoattycka czara z terakoty Ceramika protoattycka (710–675 rok p.n.e.) Przejście pomiędzy stylem późnogeometrycznym a protoattyckim nastąpiło dość płynnie. Spowodowało to swoiste mieszanie się obu styli. Przez to obok linii i zygzaków widoczne są sylwetki zwierząt spotykanych w mitologii, takich jak lwy czy ptaki, oraz motywy roślinne. Sceny figuralne powoli stają się naturalistyczne, a malarze starają się zaznaczać mięśnie i różnicować przedstawiane materiały ubioru. Przedstawicielem okresu „przejściowego” był Malarz z Analatos, który wyróżnił się próbą odejścia od symetrii.
Z czasem świat zwierząt przedstawianych na wazach wzbogacał się coraz bardziej.