XX wieku coraz bardziej oficjalnie świętowano 11 listopada jako Święto Niepodległości, ale dopiero ustawą z dnia 23 kwietnia 1937 roku o święcie niepodległości ustanowiono dzień 11 listopada jako rocznicę odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego (...) jest uroczystym Świętem Niepodległości, dniem wolnym od pracy.
W PRL Dekretem z 8 maja 1945 roku (obowiązującym od 11 czerwca 1945 roku) ustanowiono Narodowe Święto Zwycięstwa i Wolności, obchodzone 9 maja na cześć zakończenia II wojny światowej.
Ustawą z 22 lipca 1945 roku (z mocą obowiązującą od tego dnia) ustanowiono Narodowe Święto Odrodzenia Polski, obchodzone w dniu 22 lipca na pamiątkę ogłoszenia Manifestu PKWN, jednocześnie uchylając ustawę z 1937 roku o Święcie Niepodległości (11 listopada).
Na wniosek Komisji Centralnej Związków Zawodowych, od 1947 roku 3 i 9 maja przestały być dniami wolnymi od pracy, ale najpierw tę zmianę traktowano jako tymczasowąJan Jerzy Milewski, Dzieje święta 3 Maja, [w:] Studia Podlaskie, t. 4, Białystok 1993, s.