W Kowlu mieściła się tymczasowa siedziba okręgu wołyńskiego przed jej przeniesieniem w listopadzie 1919 do ŁuckaDz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 35, poz. 407.. mały|Zjazd Delegatów Powiatu Związku Strzeleckiego w 1935 W dniach 11–13 września 1920 roku grupa motorowa złożona z siedmiu samochodów pancernych Ford FT-B i dwóch samochodów półpancernych White wykonała tzw. zagon na Kowel.
W II Rzeczypospolitej był siedzibą powiatu kowelskiego w województwie wołyńskim. Prezydentem miasta po odzyskaniu niepodległości był publicysta Karol Waligórski. W 1924 rozpoczęto budowę nowego kościoła pw. Pomnik Krwi i Chwały św. Stanisława Biskupa Męczennika. W 1925 roku zbudowano kolonię urzędniczą w stylu dworkowym (proj. Roman Bogowolski), w 1929 roku budynek Starostwa Powiatowego, a Fundusz Kwaterunku Wojskowego wybudował dom oficerski i dom podoficerski (proj. Bohdan Lachert, Józef Szanajca, Włodzimierz Winkler). W 1929 miasto odwiedził prezydent Polski Ignacy Mościcki. W 1931 Kowel zamieszkiwały 27 653 osoby i stanowił on największe miasto w województwie po Równem i Łucku.
W maju 1932 roku w Kowlu odsłonięto pomnik Poległych Bohaterów 50. Pułku Piechoty Strzelców Kresowych"Gazeta Lwowska", nr 118 z 26 maja 1932, s. 3..