Po zakończeniu wojny kontynuował służbę w żandarmerii, w stopniu chorążego. 27 lutego 1928 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 grudnia 1927 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 2 Dywizjonu Żandarmerii w LublinieDz. Pers. MSWojsk. Nr 8 z 21 marca 1928 r., s. 67, 80.. 15 sierpnia 1929 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmeriiDz. Pers. MSWojsk. Nr 14 z 15 sierpnia 1929 r., s. 285.. Latem 1930 roku został przeniesiony do 3 Dywizjonu Żandarmerii w GrodnieDz. Pers. MSWojsk. Nr 11 z 18 czerwca 1930 r., s. 212.. W latach 1938–1939 był dowódcą Plutonu Żandarmerii Wilno II.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.