Rasa cocker spaniel angielski znana jest od XIX wieku, chociaż jej początki sięgają kilkuset lat wcześniej, u ówczesnych psów w typie spaniela. Ogólnie przyjmuje się, że nazwa spaniel pochodzi od starofrancuskiego słowa espaigneul, oznaczającego psa hiszpańskiego co wskazuje na pochodzenie spanieli od psów, hodowanych w Hiszpanii – specjalnie do polowania i aportowania. Nie potwierdzają tego jednak żadne zapiski. Warto też zwrócić uwagę na pracę kynologa prof. dr. Rolanda Tobiasa z 1983 według której król Walii, Hywel Dda (880 – 950) użył słowa spaniel w stworzonym przez siebie Kodeksie Praw.
Spaniele przybyły do Anglii wraz ze swoimi hiszpańskimi właścicielami, a niektórzy angielscy arystokraci kupili lub otrzymali je jako podarki. Wykorzystywali te psy w swoich posiadłościach do celów myśliwskich. Wzrost popularności spanieli odzwierciedlają liczne wzmianki w literaturze angielskiej, w tym w dziełach Geoffreya Chaucera z XIV wieku i w sztukach William Shakespeare'a w XVI wieku.
W 1879 Anglik, James Farrow, wyhodował czarnego psa o imieniu Obo, który dał początek pierwszej liczącej się linii tej rasy (wśród jego potomstwa pojawiły się między innymi Ted Obo, Frank Obo oraz Lily Obo).