Ojciec Konstantina zadecydował wtedy, że najrozsądniej będzie kontynuować edukację synów we Francji. Konstantin został przyjęty na L’Assistance Publique des Hopitaux de Paris w 1913 roku. Najpierw pracował w paryskim Hopital des Enfants u Édouarda Francisa Kirmissona. Niedługo po przyjeździe z Rosji złożył egzaminy konkursowe by zostać internem, ale zajął odległe, 255. miejsce (spośród 294 kandydatów). Jako ekstern wcześnie ujawnił zainteresowanie w dziedzinie neuropatologii. W 1917 został kierownikiem Laboratoire de la Clinique des Maladies du Systeme Nerveux u Pierre’a Mariego. Mimo że pozwolono mu wizytować oddziały szpitalne razem z Henry Meigem, jego działalność koncentrowała się wokół laboratorium; praca ta nie przysparzała wówczas we Francji dużego prestiżu. Trietiakow zyskał jednak sposobność pracy przez wiele miesięcy w laboratorium szpitala Salpêtrière razem z Gheorghem Marinescu. Napisał też wspólną pracę z Crouzonem i Béhaguem o rodzinnej oftalmoplegiiCrouzon O, Béhague P, Tretiakoff C. Etude anatomo-pathologique des centres nerveux dans un cas d’ophtalmoplégie externe familiale. Bulletins Et Mémoires de la Société Médicale Des Hôpitaux de Paris (1920). I wojna światowa dobiegała końca, a w Europie trwała epidemia śpiączkowego zapalenia mózgu, opisanego w 1917 roku przez Constantina von Economo.