Warszawa 2006, s. 1083. Za podstawowe jednostki życia społecznego uznaje się samosterowne monady i ich agregaty. Takimi jednostkami są najczęściej jednostki ludzkie, a agregatami grupy czy całe społeczeństwo. Regularności życia społecznego to struktury, sekwencje i procesy tych monad. Celem nauk społecznych jest tworzenie abstrakcyjnych modeli, które będą pasowały do możliwie największej liczby przypadków szczegółowych
Krytyka Tillego wymierzona jest bezpośrednio w tzw. teorie rewolucji. Socjologiczne wyjaśnianie wystąpienia rewolucji polega zwykle na wyodrębnieniu szeregu czynników, które mogły mieć istotny wpływ na jej wystąpienie. Następnie (korzystając np. kanonów indukcji Johna Stuarta Milla) określa się czynniki główne, oraz poboczne. Poszczególne przypadki wystąpienia danego zjawiska bardzo często odbiegają od uniwersalnego modelu, dlatego też wprowadza się różne czynniki poboczne. W konsekwencji modeli danego zjawiska jest tyle, ile samych zjawisk.
Dla Tillego socjologia powinna się przyglądać raczej regularnościom mechanizmów powstawania zjawisk, a nie wyjaśnianiem wystąpienia każdego przypadku.