Korduli udało się uciec i ukryć na jakimś statku, czym ocaliła swoje życie. Dręczona jednak wyrzutami sumienia następnego dnia oddała się dobrowolnie w ręce Hunów. Do kalendarzy kolońskich wpisano ją dopiero w XII stuleciu, zapewne pod wpływem hagiograficznego utworu, przypisywanego arcybiskupowi Geronowi (zm. 976).
Kult Jej wspomnienie liturgiczne obchodzono w Kościele katolickim 22 października. Nowe Martyrologium Rzymskie pomija kult Korduli milczeniemZa bollandystami.
Jest patronką kobiet niezamężnych i poszukujących męża.
Szczątki św. Korduli zostały umieszczone w 1278 roku przez Alberta Wielkiego w kościele św. Jana w Kolonii, a po jego sekularyzacji trafiły do Königswinter i Rimini. Wiele innych kościołów szczyci się posiadaniem części szkieletu lub czaszki świętej. Bogaty relikwiarz znajduje się w Osnabrück.
Relikwiarz ze szczątkami św. Korduli znajdował się dawniej w katedrze kamieńskiej. Wykonany około 1000 roku w Skandynawii, miał kształt owalnej szkatuły. Na drewniany korpus nasadzone były 22 kościane plakietki z motywami zoomorficznymi. Pod koniec II wojny światowej relikwiarz został ukryty wraz z resztą skarbca katedralnego w dobrach hrabiego von Flemming w Benicach, zaginął podczas ewakuacji w marcu 1945 roku.