thumb|Tablica upamiętniająca powstańców getta warszawskiego z ramienia Żydowskiego Związku Wojskowego Jacka Eisnera i Dawida „Dudka” Landaua na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie, przy pomniku Pamięci Dzieci – Ofiar Holokaustu Jan Dawid Landau ps. „Dudek” w Australii znany jako David Landau lub David J. Landau (ur. 15 marca 1921 w Warszawie, zm. 16 maja 1996 w MelbourneInskrypcja na tablicy upamiętniającej Jacka Eisnera i Dawida „Dudka” Landaua na Cmentarzu Żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie.) – żydowski działacz ruchu oporu w getcie warszawskim, członek Żydowskiego Związku Wojskowego, uczestnik powstania w getcie warszawskim, autor wspomnień.
Życiorys Pochodził z bogatej rodziny polskich Żydów, która była znana w Warszawie przed 1939 z handlu futrami. Jak podaje książka pod redakcją Mariana Turskiego pt. „Losy żydowskie. Świadectwo żywych”, Jan Dawid Landau w 1940 r. opuścił getto i przez krótki okres był członkiem działającego pod Warszawą partyzanckiego oddziału dowodzonego przez Henryka Iwańskiego ps. „Bystry”. W tym samym roku zmarła jego matka. Uciekł z pociągu jadącego do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Po powrocie do getta działał w organizacji prawicowej Betar. We wrześniu 1942 r. pełnił w getcie funkcję ochroniarza Jana Karskiego.