Konstantyn II, właśc., gr. Κωνσταντίνος – Konstantinos (ur. 2 czerwca 1940 w Psichiko, zm. 10 stycznia 2023 w Atenach) – król Hellenów w latach 1964–1973 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów, książę duński. Syn Pawła I i Fryderyki Hanowerskiej. Mistrz olimpijski w żeglarstwie.
Życiorys Okres II wojny światowej spędził w Związku Południowej Afryki i powrócił z rodziną do Grecji w 1946. Kształcił się w akademiach wojskowych oraz na Uniwersytecie w Atenach, gdzie studiował prawo. Po objęciu przez ojca korony w 1947 nosił tytuł następcy tronu. W 1964 stan zdrowia ojca Konstantyna II, króla Pawła I uległ gwałtownemu pogorszeniu. U ojca przyszłego króla wykryto raka żołądka. Z tego powodu Konstantyn został mianowany regentem swojego chorego ojca, czekając na jego powrót do zdrowia. 6 marca 1964 w związku ze śmiercią swojego ojca został kolejnym królem Grecji (oficjalnie: „królem Hellenów”). Rychło popadł w konflikt o kontrolę nad armią z premierem Jeorjosem Papandreou, którego ustąpienie ze stanowiska w lipcu 1965 stało się początkiem wielkiego kryzysu państwowego. Następcy Papandreou pełnili swoje obowiązki jedynie tymczasowo, ostatecznie w kwietniu 1967 grupa oficerów pod przewodnictwem Jeoriosa Papadopulosa dokonała zamachu stanu i przejęła władzę.