Jako jedna z nielicznych świątyń nie doznał on poważniejszych zniszczeń w czasie rewolucji francuskiej.

Najbardziej dramatyczną kartę swoich dziejów zapisał w czasie republikańskiego powstania w 1832 r., kiedy grupa powstańców, robotników i chłopów, zbudowała w jego bezpośrednim sąsiedztwie olbrzymią barykadę, zaś w budynkach klasztornych zainstalowało się jej dowództwo. Umocnień broniło kilkaset osób pod dowództwem robotnika Jeanne'a, którzy bohatersko bronili się przez dwa dni przed przeważającymi siłami Gwardii Narodowej. Republikanom nie udało się jednak opanować samego budynku kościoła i dzięki temu budynek wyszedł bez większego szwanku. Klasztor tymczasem stał się areną masakry obrońcówLouis Blanc, Histoire de dix ans, Paris 1841 i stał dla francuskiej lewicy jednym z symboli walki z monarchią i uciskiem. Odwołania do niego znajdziemy m.in. w wierszach pisanych przez komunardów z 1871G. Ziegler, Paris et ses révolutions, Paris 1966.

Architektura thumb|left|175px|Wnętrze kościoła