Béla Hajts (słowackie imię: Vojtech; ur. 11 stycznia 1872 w Spiskiej Nowej Wsi, zm. 11 września 1926 tamże) – przyrodnik, nauczyciel, pomolog, krajoznawca i działacz turystyczny, autor nazwy „Słowacki Raj” nadanej najbardziej atrakcyjnej części Gór Straceńskich.
W rodzinnym mieście ukończył gimnazjum i seminarium nauczycielskie. Jako młody pedagog został wychowawcą domowym u hrabiego Juliusza Csaky’ego. Wkrótce jednak wyjechał do Budapesztu, gdzie na tamtejszym uniwersytecie studiował nauki przyrodnicze. W 1895 r. wrócił z dyplomem do rodzinnego miasta i podjął pracę nauczyciela matematyki i nauk przyrodniczych w miejscowej szkole. Później uzupełnił swą wiedzę na kursach elektrotechniki i chemii teoretycznej. Krótko uczył przedmiotów przyrodniczych w gimnazjum w Kieżmarku.
Poza pracą pedagogiczną prowadził szeroko zakrojoną działalność naukową i społeczno-kulturalną. Zbierał i klasyfikował miejscowe minerały, rośliny, chrząszcze, motyle itp. Interesował się meteorologią, a nawet astronomią. Ta ostatnia dziedzina nauki wciągnęła go do tego stopnia, że w 1904 r. wraz z bratem na swym nowo wybudowanym domu w Spiskiej Nowej Wsi urządził małe obserwatorium astronomiczne wyposażone w przyrządy optyczne firmy Zeiss, w którym m.in. obserwował ze swymi uczniami zaćmienia Słońca, a w 1910 r.