Viktor Lutze (ur. 28 grudnia 1890 w Bevergern, zm. prawdpodobnie 2 maja 1943 w Poczdamie) – niemiecki bojówkarz, działacz partyjny i wojskowy, Reichsleiter i trzeci Stabschef (głównodowodzący) Sturmabteilung, następca straconego Ernsta Röhma. Okoliczności jego nagłej śmierci w 1943 roku budzą kontrowersje.
Życiorys Służbę w wojsku rozpoczął w 1912. W czasie pierwszej wojny światowej służył najpierw w 369. Pułku Piechoty, a następnie w 15. Rezerwowym Pułku Piechoty.
W 1922 wstąpił do NSDAP, a w 1923 do SA, w której został w 1931 dowódcą grupy „Północ” w Hanowerze.
W 1933 Adolf Hitler mianował go szefem policji w Hanowerze w randze Gruppenführera SA. Po zamordowaniu Ernsta Röhma 30 czerwca 1934 w czasie nocy długich noży został Stabschefem SA (formalnie dowódcą SA był Adolf Hitler, faktycznie kierował nimi szef sztabu). Był deputowanym do Reichstagu.
Kontrowersje wokół śmierci Lutzego Według oficjalnej wersji Viktor Lutze został ciężko ranny wraz z córką, Ingą, w wypadku samochodu kierowanego przez jego syna, Viktora juniora, 1 maja 1943 roku na autostradzie pod Poczdamem. Inga zmarła na miejscu, a Viktor Lutze – następnego dnia po operacji w szpitalu miejskim w Poczdamie o godz. 20.30. Przeżył tylko syn, który zginął w czerwcu 1944 we Francji. Następcą Viktora Lutzego został Wilhelm Schepmann.