Młodsze, białe malowidła mają najwyżej tysiąc lat. Przypuszcza się nawet, że wiele z nich zostało sporządzonych dopiero w XIX i XX wieku przez członków ludu Chewa. Jest to jeden z rzadkich przykładów praktykowania malarstwa naskalnego przez społeczności rolnicze. Starsze rysunki przedstawiają zapewne mitologiczne postacie zwierząt, były zapewne wykonywane przez kobiety i wiązane są z kobiecymi rytuałami przejścia. Dokładne ich znaczenie wciąż jednak utrzymywane jest przez lud Chewa w tajemnicy.
Najmłodsze malowidła przedstawiają zwierzęta w maskach i mają związek z wciąż jeszcze istniejącymi tajnymi społecznościami Nyau, których członkowie praktykują tańce w maskach w czasie ceremonii pogrzebowych. Stowarzyszenia te są istotnym elementem tożsamości plemiennej Chewa, zwłaszcza począwszy od XIX wieku, od kiedy datuje się postępującą kolonizację europejską oraz napór napływającej z południa ludności Ngoni. Chociaż dawne rytuały wciąż praktykowane są w pobliżu malowideł, sama tradycja sztuki naskalnej jest już prawdopodobnie martwa.