Historia Pierwsze polskie harmonie pedałowe budowano w warszawskiej pracowni Piotra Stamirowskiego od 1900 roku. Później te instrumenty produkował zakład Józefa Boruckiego, Adolf i Władysław Leonard oraz inni twórcy z mniejszych manufaktur warszawskich, radomskich i dęblińskich. Najczęściej „pedałówki” mają 24 basy w trybie durowym, co znacząco wpływa na lekkość instrumentu. Zdarzają się jednak egzemplarze 64-basowe, ze zmianami akordów durowych, molowych, septymowych.
Występowanie Harmonie pedałowe cieszą się do dziś popularnością wśród kapel ludowych. Stanowią nieodłączny element kapel z regionów: radomskiego, świętokrzyskiego oraz Kurpi Zielonych. Najbardziej typowy skład kapeli w tych regionach to: harmonia pedałowa, skrzypce, bębenek ręczny (lub baraban).
Kapele i harmoniści Działające kapele z harmonią pedałową:
Kapela Kołazińskich (radomskie) Kapela Siwaka z Chustek (świętokrzyskie) Kapela Ryszarda Maniurskiego z Kadzidła (Kurpie Zielone) Kapela Kurpiowskiego Zespołu „Pod Borem” z Zawad (Kurpie Zielone) Kapela Drężków z Myszyńca (Kurpie Zielone) Kapela Wiesławy Gromadzkiej (radomskie) Kapela Bursów (radomskie) Kapela Jana Kani (Kurpie Zielone) Kapela Adamczyków (radomskie)
Harmoniści: