Oblężenie Nicei – oblężenie miasta przez sprzymierzoną armię francusko-osmańską, które miało miejsce w dniach 5 sierpnia – 7 września 1543 w trakcie wojny Franciszka I z Karolem V Habsburgiem (1542–1544) toczonej w ramach wojen włoskich.
Po podpisaniu umowy pomiędzy królem francuskim Franciszkiem I a Osmanami, sułtan Sulejman I Wspaniały wysłał flotę korsarską pod wodzą Chajr ad-Dina Barbarossy na wody zatoki nicejskiej z rozkazem zaatakowania miasta. Krótko potem lądowa armia francuska dotarła pod miasto, rozpoczynając trwające miesiąc oblężenie. Po miesiącu walk armia Franciszka I wycofała się po nadciągnięciu sił Karola V.
Sytuacja wyjściowa Zarówno Francja Franciszka I, jak i Hiszpania Karola V miały swoje interesy w Italii. W tej sytuacji doszło do wybuchu konfliktu pomiędzy oboma władcami o wpływy w miastach włoskich. Franciszek I podjął też próby zawarcia porozumienia z księciem Sabaudii, który kontrolował strategicznie ważne przełęcze alpejskie. Z tych samych powodów z księstwem Sabaudii zamierzał porozumieć się Karol V. Urzędujący ówcześnie książę Sabaudii Karol III, wuj Franciszka I i szwagier Karola I, nie był początkowo zainteresowany poparciem dla żadnej ze stron.