Podczas kampanii wrześniowej walczył w stopniu podporucznika na froncie. Po bitwie pod Kockiem wraz z swym dowódcą, gen. Franciszkiem Kleebergiem, trafił do niewoli - Oflagu II C Woldenberg. Pod koniec stycznia 1945 roku podczas marszu ewakuacyjnego w folwarku Tuczno razem z ppor. Stefanem Żmichowskim uciekli w przebraniu robotników.

Po wojnie, w Białymstoku spotkał się z repatriowaną z Wilna żoną. W 1945 roku zamieszkali w Gdańsku, gdzie podjął pracę jako referent w miejskim Wydziale Kultury. Zajmował się ratowaniem gdańskich zabytków, działał jako organizator życia plastycznego w mieście. W latach 1960–1970 był pracownikiem Muzeum Zamkowego w Malborku i współorganizatorem odbywających się tam „Triennale Grafiki Krajów Nadbałtyckich”. W latach 1971–1977 wraz z Romualdem Bukowskim prowadził Gdańską Doświadczalną Pracownię Graficzną ZPAP „Oficyna”, od stycznia 1973 roku działająca przy PWSSP w Gdańsku.

Od 1935 roku był mężem Władysławy z domu Żukowskiej (1908–1992), siostry Stanisława Żukowskiego, nauczycielki.