Panele zdobiły pierwotnie ściany pokoju przyjęć tzw. Qa‘a, w którym podejmowano gości. Była to prostokątna sala przykryta kopułą. W środku znajdowała się wydzielona kwadratowa część (atabam), wyłożona barwnymi płytami z marmuru oraz trzy podwyższenia przeznaczone do siedzenia (tazar). Pośrodku biło małe źródełko, które do tej pory zachowało się w domu Wakil.
Droga do muzeum thumb|200px|right|Muzeum im. Bodego w Berlinie Kompletna boazeria Pokoju z Aleppo została zakupiona dla muzeum w 1912 roku przez Friedricha Sarrego, dyrektora wydziału sztuki islamskiej dawnego Muzeum Cesarza Fryderyka – obecnie Muzeum im. Bodego (niem. Bodemuseum).
Opis Drewniana boazeria ma 2,5 m wysokości i rozciąga się na przestrzeni 35 m. Wykonana jest z miękkiego drewna, najprawdopodobniej cedru, sosny z Aleppo lub pinii. Ma ściśle symetryczną budowę. Pokrywają ją malowidła inspirowane tematyką chrześcijaństwa i islamu. Często przedstawiane są sceny ze Starego Testamentu oraz motywy literackie, w tym fantastyczne. W boazerii wyróżnia się 14 drzwiczek wykonanych z drewna szlachetnego, najprawdopodobniej orzechowego, skrywających drzwi do innych pomieszczeń, okien i szaf.