Przed ołtarzem zamontowano kutą kratę oraz powiększono okna wokół ołtarza, by do wnętrza wpadało więcej światła.
Z okazji trzechsetnej rocznicy powstania klasztoru w 1755, opat Bernhard Schütz zlecił przebudowę kościoła w duchu rokoko malarzowi dworskiemu z Monachium Johannowi Zimmermannowi (1680–1758), który sporządził plany prac i nadzorował całe przedsięwzięcie. Ponadto osobiście wykonał m.in. sztukaterie sufitowe, ścienne i kolumnowe oraz freski na sufitach w nawie głównej, nawach bocznych i zakrystii. Sztukaterie Zimmermanna zaliczane są do najwspanialszych przykładów południowo niemieckiego rokoko. Bogactwo form przypomina wcześniejsze prace Zimmermanna wykonane dla kościoła w Wies.
Obok Zimmermanna nad wystrojem kościoła pracowali również: rzeźbiarz dworski Johann Baptist Straub (1704–1784), rzeźbiarz szkoły weilheimskiej Franz Xaver Schmädl (1705–1777) oraz złotnik monachijski Johann Michael Roth (zm. ok. 1763).