Życiorys Brat Jana Oleśnickiego, stryj Mikołaja Oleśnickiego. W 1546 roku przejął wraz z braćmi dobra pińczowskie. Poprzez żonę Zofię z domu Szafraniec dość wcześnie związał się z ruchem reformacyjnym. w 1550 roku wygnał z Pińczowa paulinów i kościół klasztorny (obecnie kościół pw. św. Jana) przeznaczył na świątynię protestancką. Sprowadził do Pińczowa Grzegorza Orszaka, który stworzył w mieście pierwszą szkołę ewangelicką. Mimo iż Pińczów za jego protektoratem stał się głównym ośrodkiem reformacji w Małopolsce, sam pozostał na uboczu wydarzeń w Kościele. Zmarł pomiędzy 1 czerwca 1566 a 15 marca 1567 r. Poseł województwa sandomierskiego na sejm 1550 roku, sejm 1553 roku, 1556/1557 rokuPosłowie ziemscy koronni 1493–1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 108, 117, 127..
Przypisy
Bibliografia Jan Kracik, Staropolskie polemiki wokół czci obrazów. s.13. Barok 2004 XI/2(22)
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Pińczowem (I Rzeczpospolita) Mikołaj Oleśnicki (protektor reformacji) Kategoria:Posłowie na sejm piotrkowski 1550 Kategoria:Posłowie na sejm krakowski 1553 Kategoria:Posłowie na sejm warszawski 1556/1557 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce (I Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w XVI wieku