17 listopada 1351 papież na prośbę Karola IV mianował go biskupem ołomunieckim. Święcenia biskupie przyjął 13 kwietnia 1352. W 1355 towarzyszył cesarzowi jako jego kanclerz w drodze do RzymuZdeňka Hledíková, Jan Očko z Vlašimi, [w:] Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches, tom 1, s. 589–590..
Po śmierci Arnoszta z Pardubic na życzenie Karola IV kapituła wybrała go na arcybiskupa praskiego. Jan Očko został w ten sposób głównym doradcą cesarza. Zwołał synod archidiecezji. W 1368 utworzył w Rzymie hospicjum dla czeskich pielgrzymów. W tym samym roku został mianowany zarządcą Królestwa Czeskiego na okres nieobecności Karola IV, który wyruszył do Rzymu. 17 listopada 1370 koronował pierwszą żonę Wacława IV Joannę Bawarską na czeską królowąMilan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, s. 335–337..
17 września 1378 otrzymał kapelusz kardynalski z tytułem prezbitera SS. XII Apostoli, będąc pierwszym w dziejach czeskiego Kościoła katolickiego biskupem obdarzonym tą godnością. 20 października 1378 ze względu na wiek i chorobę zrezygnował z urzędu arcybiskupa praskiego. Uczestniczył w pogrzebie Karola IVZdeňka Hledíková, Jan Očko z Vlašimi, [w:] Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches, tom 1, s. 590..
Przypisy