W sierpniu 1931 r. objął funkcję starosty w Tarnowskich Górach, w 1937 r. powołany został na stanowisko dyrektora biur Zarządu Miejskiego w Chorzowie, zaś w kwietniu 1939 r. awansował na wiceprezydenta tego miasta. 1 września 1929 r. został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty, z 740 lokatą oraz z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej numer V w Krakowie.

Aktywność Korola w zwalczaniu organizacji hitlerowskich na Śląsku przyczyniła się do wpisania jego nazwiska do książki Sonderfahndungsbuch Polen, co równoznaczne było z nakazem aresztowania go przez hitlerowskie służby specjalne po zajęciu tego obszaru przez III Rzeszę. Po wybuchu wojny Korol zmuszony był się ukrywać, jednak od początku okupacji niemieckiej czynnie włączył się w prace konspiracyjne, zakładając Polską Organizację Powstańczą (POP), która swym zasięgiem objęła cały Górny Śląsk. W październiku 1939 r., na rozkaz Komendy Obszaru Krakowskiego Służby Zwycięstwu Polski (SZP), rozpoczął tworzenie struktur SZP na Śląsku. W grudniu 1939 r. został komendantem Okręgu Śląskiego SZP. W tym czasie ukrywał się kolejno w domu maszynisty kolejowego Posza w Niedzieliskach, od połowy października 1939 r. w mieszkaniu Augustyny i Jerzego Kołoczków w Katowicach przy ul.