Spotyka się przypisanie do braminów – kapłanów ubioru białego, kszatrijów – rycerzy koloru czerwonego, wajsjów – kupców, rolników – koloru żółtego i siudrów – wyrobników koloru czarnego. Po przybyciu na subkontynent indyjski w interakcji z zastanymi ludami wytworzyła się dodatkowa, czwarta klasa społeczna, śudrów (służących), początkowo nie uważana za warnę. Podstawę mitologiczną ku temu stworzono już w Rygwedzie (Purusza sukta 10.90.12) opisując wyłonienie się czterech warn z ciała kosmicznego Pra-człowieka (Puruszy). System społeczny w postaci trzech lub też czterech warn (trl. cāturvarṇya), mimo prób utrzymania go przez prawodawców indyjskich, nie przetrwał w samych Indiach, przekształcając się stopniowo w system kastowy, natomiast zachował się w stosunkowo czystej postaci na indonezyjskiej wyspie Bali. Występuje tam system tzw. triwangsa (trzech wyższych klas) i śudrów, stojących niżej w hierarchii społecznej. W czasach do kresu Indii Brytyjskich Hindusi uznawali, że jest pięć rodzajów ludzi, z których cztery wywodzą się z ciała pierwszego człowieka: bramini – najwyższy, wywodzący się z ust, głównie kapłani i święci mężowie kszatrijowie – wywodzący się z ramion, wojownicy i rządcy, monarchowie wajśjowie – wywodzący się z ud, rolnicy, hodowcy, kupcy, rzemieślnicy śudrowie – ze stóp, ludność służebna (np.