w 1946 mianowany profesorem zwyczajnym. Przeszedł na emeryturę w 1965.
Od czasów studenckich był zaangażowany w ruchu lewicowym: w stowarzyszeniu młodzieży socjalistycznej „Promień” w Krakowie i w studenckim kole „Spójnia”. Uczestniczył w pracach Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza (1912–1920), oraz Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych (1923–1928 i 1945–1948). W 1920 brał udział w Komitecie Plebiscytowym Spisko-Orawskim w Nowym Targu, w którym kierował sekcją propagandy. Po II wojnie światowej był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie i działał w Zarządzie Miejskiego Komitetu Obrońców Pokoju.
Od 1962 był członkiem korespondentem, od 1969 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk; był honorowym przewodniczącym Komisji Socjologicznej Oddziału PAN w Krakowie. Organizował i pełnił funkcję dyrektora Wyższej Szkoły Nauk Społecznych Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych w Krakowie (1946–1950). Był członkiem honorowym Instytutu Zachodniego w Poznaniu, członkiem Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego i Węgierskiego Towarzystwa Etnograficznego, działał w ruchu walki z alkoholizmem. Otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Jana Amosa Komeńskiego w Bratysławie (1965).mały|Grób prof. Kazimierza i prof.