Zderzenie takiego doświadczenia z losem emigranta z Anglii, powoduje „dramat wzajemnego niezrozumienia”, o którym pisze Tadeusz LubelskiTadeusz Lubelski, Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty, Chorzów 2009, s. 250.. Ojciec ma za sobą udział w „normalnych wojnach (...), zaś ocalały syn konfrontuje go z opowieścią o zmarłym, przestraszonym dziecku, które stało się niebezpieczne dla podziemia i prawdopodobnie zostało zgładzone na jego rozkaz”Tadeusz Lubelski, Historia kina polskiego..., s. 250..
Kraków, rodzinne miasto Hasa, nie został wskutek działań militarnych tak zniszczony jak np. Warszawa. Miejsca się nie zmieniły, zmienili się jednak ludzie, ich świadomość. Jak mówił reżyser w jednym z wywiadów prasowych „ludzie mieszkają niby w tym samym miejscu, a właściwie zupełnie gdzie indziej”Potrzeba pamięci. Wojciech Has mówi o Szyfrach, „Film” 1966, nr 12.. Tacy są bohaterowie Szyfrów. Maciek, prześladowany koszmarami, które od lat nie dają mu spokoju, nie potrafi znaleźć sobie miejsca w życiu. Jego matka żyje w świecie własnych wyobrażeń, coraz bardziej oddalając się od rzeczywistości.