Kiedy wojska bolszewickie opanowały półwysep w listopadzie 1920 r., podjął współpracę z nowymi władzami. Pod koniec 1920 r. był współzałożycielem spółdzielni rolniczej Szirket z oddziałami na całym Krymie, w ramach której zatrudniano byłych działaczy partii Milli Firka. Od 1921 r. do 1924 r. pracował jako dyrektor i wykładowca krymskiego tatarskiego technikum pedagogicznego pod Symferopolem. Jednocześnie w 1922 r. ukończył studia medyczne na uniwersytecie krymskim. Utworzył i przewodniczył organizacji, która działała w celu reemigracji Tatarów z Turcji i Rumunii. Do 1927 r. pełnił funkcję komisarza finansów i zastępcy komisarza narodowego Krymskiej ASRR. W 1926 r. w Symferopolu wydał książkę . Pisał też powieści beletrystyczne i artykuły literackie. 12 kwietnia 1928 r. został aresztowany pod zarzutem nielegalnej działalności w ramach partii Milli Firka. Po procesie został w grudniu 1928 r. skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, zamienioną na 10 lat łagru w Kraju Zabajkalskim. W obozie pełnił funkcję lekarza. W 1934 r. wyszedł na wolność bez prawa powrotu na Krym. Zamieszkał w Nowosybirsku, a następnie Pawłogradzie na Ukrainie. Pracował jako lekarz.