Grabin otrzymał w 1941 stopień naukowy doktora nauk technicznych, a w 1934 został kierownikiem nowego Biura Konstrukcyjnego Fabryki Artyleryjskiej w Gorki (dziś Niżny Nowogród), przy fabryce numer 92, gdzie opracowano 85 mm armatę do czołgu T-34 i 100 mm armatę BS-3.
Awansowany 30 marca 1945 do stopnia generała pułkownika służby technicznej, a w 1946 został dyrektorem i głównym konstruktorem Artyleryjskiego Instytutu Naukowo–Badawczego. Otrzymał w 1951 tytuł profesora, a w 1960 przeszedł na emeryturę. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 2 i 3 kadencji. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
W 1972–1973 opublikował wspomnienia pod tytułem Оружие победы („Oręże zwycięstwa”).
Nagrody i odznaczenia Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (28 października 1940) Order Lenina (czterokrotnie, 16 maja 1936, 28 października 1940, 5 sierpnia 1944 i 5 listopada 1945) Order Rewolucji Październikowej (8 stycznia 1980) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie, 3 listopada 1944 i 15 listopada 1950) Order Suworowa I klasy (16 września 1945) Order Suworowa II klasy (18 listopada 1944) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (18 stycznia 1942) Order Czerwonej Gwiazdy (5 lutego 1939) Nagroda Stalinowska I stopnia (czterokrotnie, 1941, 1943, 1946 i 1950) I medale.
Przypisy