Wiktor Weigl: „Miał jednak Ojciec kilku asystentów, bez których nie mógł się obejść. Zbigniew Stuchly, którego jak mi się wydaje, Ojciec typował jako swojego następcę na katedrze – do którego miał olbrzymie zaufanie – nie tylko w sprawach naukowych. Cenił go za jego podejście do spraw nauki, ale i za jego postawę moralną, zasady życiowe. Miał dla niego dużo szacunku, liczył się z jego zdaniem i mam wrażenie, że jego jedynego odrobinę się bał” („Wspomnienia o moim Ojcu”). W latach 1943-1944 nauczyciel na tajnych kompletach. Jako jeden z pracowników Instytutu dostarczał potajemnie szczepionkę do getta lwowskiego. Za jego pośrednictwem, tak długo, jak to było możliwe, Rudolf Weigl utrzymywał kontakt z uwięzionym tam swoim pracownikiem, lekarzem internistą, Adamem Finkelem. W latach 1945–1946 nauczyciel w Szkole Powszechnej im. Królowej Jadwigi w Nowym Sączu.