W sporze o dalszą taktykę działania (wejście jako frakcja do Partii Pracy lub odrzucenie tej opcji i dalsze działanie samodzielne) Grant, podobnie zresztą jak sam Lew Trocki, poparł dokonanie entryzmu, i wobec niezgody kierownictwa grupy opuścił ją razem z kilkoma towarzyszami, zakładając Tendencję Militant.
Militant Po wyjeździe Ralpha Lee do RPA Grant został głównym teoretykiem grupy, która początkowo nie odgrywała większej roli. Od 1952 r. jego grupa działała jako frakcja Partii Pracy, a w latach 1957 – 1965 była brytyjską sekcją Czwartej Międzynarodówki. Od 1964 wydawała gazetę Militant (wcześniej: „Socjalista Internacjonalista”). Jako oficjalni członkowie Partii Pracy, zwolennicy Granta szeroko rozprzestrzeniali swoje poglądy wśród jej członków, uzyskując niemały odzew i w latach 80. zyskując poważną rolę na brytyjskiej scenie politycznej – kontrolowali radę miejską Liverpoolu i mieli trzech posłów w Izbie Gmin. Biurokratyczne kierownictwo Partii Pracy patrzyło na radykalną i szybko powiększającą się grupę (nawet 20 tys. członków) z rosnącą niechęcią.