21 grudnia 1878 otrzymał tytuł kanonika honorowego biskupstwa sandomierskiego. W 1876 dzięki działaniom Oskara Kolberga został członkiem przybranym (współpracownikiem) Komisji Antropologicznej Akademii Umiejętności w Krakowie. W 1878 został przyjęty w skład Lwowskiego Towarzystwa Archeologicznego. Aktywność duszpasterska i naukowa zahamowała choroba płuc. 16 września 1900 zrzekł się wszystkich swoich obowiązków ze względu na konieczność opieki zamieszkał u rodziny w Grodźcu, gdzie zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Na grobie ks. Siarkowskiego znajduje się następujący napis:
W kościele w Kijach została ufundowana dla niego pamiątkowa tablica.
Wybrane publikacje Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc, ZWAK, 1879, t. 3, s. 8. Podania i legendy o zwierzętach, drzewach i roślinach, ZWAK, 1883, t. 7, s. 117. Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Pińczowa, ZWAK, 1885, t. 9, s. 30. Lidia Michalska-Bracha, Krzysztof Bracha, Ksiądz Władysław Siarkowski (1840-1902). Wokół postaci i twórczości, w: Ks. Władysław Siarkowski, Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc. Do druku przygotowali Lidia Michalska-Bracha, Krzysztof Bracha, Kielce 2000, s. IX-XXV. Reprinty najważniejszych prac ze współczesnym interdyscyplinarnym komentarzem: Ks.