W handlu taka mirra ma nazwę mirra in sorte.
Zastosowania W starożytności była używana jako lekarstwo w chorobach układu pokarmowego, oddechowego i rozrodczego i do pielęgnacji jamy ustnej. Leczyli nią rany żołnierze Kserksesa I (ok. 517–465 p.n.e.). Również obecnie ma podobne zastosowania. Dodaje się ją jako środek antyseptyczny do płynów do płukania ust i past do zębów oraz stosuje w profilaktyce i leczeniu chorób dziąseł. Mirra ma właściwości przeciwbólowe. Jest składnikiem niektórych mazideł i maści leczniczych używanych przy leczeniu otarć skóry, stłuczeń, bólów spowodowanych skręceniem stawów. Naukowcy z Florencji zbadali mechanizm jej przeciwbólowego działania na myszach. Zawarte w mirze seskwiterpeny furanoeudesma-1,3-dien wpływają na receptory opioidowe w mózgu. Receptory te mają wpływ na odczuwanie bólu. Duże ilości mirry zużywano dawniej do namaszczania i balsamowania zwłok. Jest jednym ze składników kadzidła używanego podczas liturgii. Używana jest w przemyśle kosmetycznym. Dodawano jej do wina podawanego skazańcom przed śmiercią, by zmniejszyć ich ból.