W 1920 roku jego sanatorium odwiedziła Lou Andreas-SaloméLetter from Freud to Lou Andreas-Salomé, May 9, 1920. The International Psycho-Analytical Library, 89:101.
Z czasem Marcinowski rozwinął własną formę psychoterapii. Publikował w „Zeitschrift für Menschenkunde” Hattinberga, w innych czasopismach medycznych i poświęconych psychoanalizie; rozdziały w zbiorze Der nervöse Mensch redagowanym przez Hattinberga i w publikacjach Wilhelma Stekla. Od 1928 roku mieszkał z rodziną w Tybindze-Waldhausen, gdzie prowadził razem z żoną Gustel, dyplomowaną pielęgniarką, swoją drugą klinikęElisabeth Roudinesco, Michel Plon: Wörterbuch der Psychoanalyse: Namen, Länder, Werke, Begriffe. Springer 2004 s. 697. Należał do Metapsychologische Gesellschaft w MonachiumBilder von Medien.
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Helene Sophie Charlotte Rede (1870–1954) urodzili się bliźniacy Hans i Jaroslaw (1895) i córka Johanne Irmingard (1896). Ze związku z pielęgniarką Auguste (Gustel) Gramatzki (1883–1960) urodził się syn Heinz, a po zawartym z nią ślubie jeszcze trzech synów: Hans Jürgen, Wulfdietrich i Willi Gernot.
Wspomnienie o nim autorstwa Stekla ukazało się na łamach „Psychotherapeutische Praxis”Stekel W. Johann Marcinowski †. Psychotherapeutische Praxis 2, s.