Okres stabilizacji powojennej 3 kwietnia Rada Bezpieczeństwa ONZ uchwaliła rezolucję nr 687, najdłuższą i najbardziej szczegółową ze wszystkich rezolucji ONZ w sprawie Iraku. Ustanowiła ona warunki zawieszenia broni i powołała Specjalną Komisję Rozbrojeniową ONZ (United Nations Special Commission – UNSCOM), której inspektorzy mieli zająć się rozbrojeniem Iraku. Rezolucja żądała bezwarunkowej zgody na zniszczenie pod międzynarodowym nadzorem wszelkiej posiadanej przez Irak broni chemicznej i biologicznej, pocisków rakietowych o zasięgu powyżej 150 km, a także technologii związanych z programem zbrojeń. Domagała się, by Irak bezwarunkowo zadeklarował, iż nie będzie pracował nad bronią jądrową – kwestią nadzoru mieli zająć się inspektorzy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Irak miał też przedstawić wszelkie szczegóły swych dotychczasowych programów broni masowego rażenia. Musiał także zaakceptować powołanie komisji kompensacyjnej ONZ i zobowiązać się do niepopierania żadnych aktów międzynarodowego terroryzmu. Irak zaakceptował warunki rezolucji tydzień po jej przyjęciu przez Radę Bezpieczeństwa, określając ją jednak mianem ataku na swą suwerenność.