Po wojnie w Sopocie współorganizowała Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Początkowo prowadziła Pracownię Rysunku Wieczornego, a następnie Pracownię Malarstwa. W 1955 otrzymała tytuł profesora. W 1969 podjęła też pracę pedagogiczną na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie, gdzie przeniosła się w 1970 i pracowała do 1978. Brała udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Berlinie, Londynie, Paryżu, Moskwie, Wenecji. Uprawiała malarstwo sztalugowe, ścienne i rysunek. Pracowała przy tworzeniu polichromii odbudowywanych kamienic przy ul. Długiej i Długi Targ w Gdańsku oraz na Starym Mieście w Warszawie. thumb|240px|Grób Krystyny Łada-Studnickiej i Juliusza Studnickiego na warszawskim cmentarzu Wojskowym na Powązkach Od 1936 była żoną malarza Juliusza Studnickiego.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B35-5-20).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (15 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.